Hoe gaat het nu met ons?

Wow, en toen was Lauren alweer 7 maanden! Alweer meer dan een half jaar met zijn drieën, wat gaat dat snel. Hebben we inmiddels een beetje onze draai gevonden, hebben we een ritme en hoe gaat het nou eigenlijk met ons? Lees verder voor een update.

Ben ik weer volledig aan het werk?

Als gevolg van de zware bevalling en de eerste maanden waarin het met Lauren ook nog niet zo goed ging, kreeg ik last van een depressie. Daardoor ben ik nog niet gaan werken toen mijn verlof was afgelopen. Een tijdje geleden ben ik begonnen met een paar uurtjes en inmiddels heb ik dit opgebouwd naar 3 ochtenden van 5 uur op kantoor. Over een paar weken zal ik weer 3 volledige dagen werken. Lauren gaat 2 dagen per week naar het kinderdagverblijf en 1 dag is Willem thuis. De andere 2 dagen ben ik zelf thuis.

Tot nu toe bevalt het goed. Ik was de eerste keren heel moe na een paar uur werken. Dat wordt gelukkig steeds minder. De paar uur voor mezelf, voordat ik Lauren weer op ga halen, heb ik wel echt nodig. Over een paar weken heb ik deze uurtjes niet meer. Dat benauwt me soms wel een beetje.

Wat voor ritme hebben we?

Lauren heeft nooit echt een vast ritme gehad. Ik heb gelezen dat kindjes met reflux vaak moeilijk in een ritme komen. Grof gezegd houden we op vrije dagen dit ritme aan: eerste fles om 7 uur, dan spelen en knuffelen en rond 8.30 fruit eten. Om 9 uur is ze wel weer moe en slaapt ze tot een uur of 11. Rond 11.30 krijgt ze een pyjamapapje (tja, de laatste tijd kregen we er echt geen melk meer in en als ik er een pyjamapapje van maak, smikkelt ze het zo allemaal op). In de middag doet ze ook meestal een dutje, vandaag was dat van 13.00 tot 15.00. Rond 15.30 is het dan tijd voor een boterham (wat vooralsnog niet al te best gaat) en een klein flesje melk. Dan doet ze nog een dutje, ergens tussen 17.00 en 18.30 en als ze wakker wordt krijgt ze warm eten. Dat gaat ook best goed, tenzij ze moe is. Daarom laat ik haar voor het eten meestal even slapen. ’s Avonds is ze vaak wat jengelig en moeten we haar bezig houden. Meestal wandelen we een rondje na het eten. Rond 19.30 gaat ze in bad en daarna krijgt ze een fles van 210cc. Soms gaat die bijna helemaal op, soms houdt ze meer dan de helft over. Dan is het rond 20.00 uur bedtijd. Wij gaan ook meestal op tijd naar bed, omdat ze elke nacht nog 4 tot 10 keer wakker wordt (als we een erg slechte nacht hebben, moeten we er soms wel 15 keer uit). Doorslapen heeft ze toen ze een week of 8 was een paar keer gedaan, daarna helaas niet meer.

Als ze naar het kinderdagverblijf gaat, krijgt ze ook om 7 uur de fles. Dan breng ik haar tussen 7.30 en 8.00 naar het kinderdagverblijf en haal haar rond 16.45 uur weer op (als ik hele dagen werk zal dat wat later worden). Thuis gaat ze dan meestal nog even slapen, omdat ze op het kinderdagverblijf nogal slecht en kort slaapt. De avonden zien er dan hetzelfde uit als die op de vrije dagen.

Slaapt ze nu goed?

Ja! En wat is het fijn om dat nu eindelijk te kunnen zeggen. Ik hoor je denken, maar 4 tot 10 keer per nacht eruit is toch killing? Ja, dat is niet echt leuk, maar als je bedenkt waar we vandaan komen dan gaat het nu zo veel beter! Voorheen moesten we elke 5 minuten naar haar toe, net zo lang tot ze eindelijk sliep. Dat duurde meestal 2 uur, maar soms ook langer. Inmiddels gaat ze 9 van de 10 keer zonder problemen slapen. ’s Nachts slaapt ze nog in een puckababy mini, met haar armpjes erin. Eigenlijk mag dat niet meer, omdat ze kan rollen, maar ze rolt gewoon met haar armpjes in het slaapzakje heen en weer. Ze kan er zelfs mee tijgeren. Overdag heeft ze een slaapzakje aan met mouwen. De eerste paar keer was dat erg moeilijk en ook toen ze ziek was lukte het niet, maar inmiddels slaapt ze prima in dat slaapzakje. Het is tijd om dat ook ’s nachts te gaan gebruiken.

Ons ritueel is eventueel in bad (om de dag), pyjama aan, flesje drinken, slaapzakje aan, in de spiegel welterusten zeggen tegen zichzelf (vaak krijg ik dan een dikke knuffel J), de rolluiken omlaag doen en lekker in bed. Dan krijgt ze haar speentje en haar knuffeldoekje en doen we het muziekdoosje aan. Heel gezellig vind ik dat bedritueel. En stiekem ook wel fijn na een lange, drukke dag om even lekker op de bank te ploffen.

Wat vindt Lauren leuk om te doen?

Lauren is een actief kindje. Stil zitten en een boekje lezen is niet aan haar besteed. Ze tijgert de hele woonkamer (of het kinderdagverblijf) door en pakt alle speeltjes (en alle andere dingen die rondslingeren en waar ze bij kan) die ze onderweg tegenkomt. Ze heeft een Teletubbie die kan wiebelen (maar niet omvalt) en die allemaal verschillende geluiden maakt en liedjes zingt. Ook vindt ze het leuk om met een houten rammelaar keihard op de houten vloer te slaan. Het allerliefst wordt ze de hele dag rondgedragen. Lekker overal naar kijken en aanraken. Ze vindt het mooi om naar de blaadjes aan de bomen te kijken, dan zie je haar echt lachen en genieten. Ze wilde nooit in de wandelwagenwieg, maar nu ze in de buggy kan zitten, maken we hele wandelingen.

En hoe gaat het nu met mij?

Ze zeggen altijd, 9 maanden op en 9 maanden af. Ik dacht altijd dat ik dat wel even wat sneller zou fixen, maar ik moet degene die dat heeft bedacht toch gelijk geven. Ik merk nu, na 7 maanden, wel dat ik weer wat meer mezelf word en weer wat beter in mijn vel zit. Maar ik voel me nog niet helemaal de oude.

Langzaam pik ik alles weer op, werken, lesgeven, sporten, bloggen. Maar sociale dingen vind ik nog moeilijk. Zeker wanneer het met mensen is die ik niet zo vaak zie, of als het grote groepen zijn of als er veel lawaai is. Liever spreek ik af met 1 vriendin bijvoorbeeld, of ga ik lekker in mijn eentje op pad. Ik heb het zelf wel geaccepteerd dat het nu even zo is, en ik ben er zeker van dat het vanzelf wel weer terugkomt. Ik ga mezelf niet forceren. Daarnaast ben ik door het slaapgebrek natuurlijk ook nog erg moe. Ik had een behoorlijke weg naar herstel te gaan en die werd door het slaapgebrek natuurlijk niet bespoedigd. Maar stap voor stap kom ik er wel! Ik voel me nu al zoveel beter dan 4 of 5 maanden geleden.

Hoe gaat het met gezond leven, eten en sporten?

Voor ik zwanger werd, was ik veel bezig met gezond eten en sportte ik soms wel 5 keer per week. Ook tijdens de zwangerschap lukte het om tot en met week 37 te sporten (op een lager pitje natuurlijk). Ik krijg dan ook vaak de vraag of het me niet tegenvalt dat ik dat nu niet meer kan. De eerste maanden dacht ik er totaal niet over na. Toen was het vooral overleven. Inmiddels beginnen we onze draai te vinden en lukt het me weer om elke week mijn Club Power les te geven. Als ik tijd en energie heb, ga ik ook nog wel eens naar de sportschool of ik ga een eindje hardlopen. Binnenkort ga ik weer bij Health Advies Breda langs om een voedings- en trainingsschema te laten maken. Omdat ik nu minder kan sporten, zal ik iets beter op mijn eten moeten letten om die laatste zwangerschapsvetjes nog even kwijt te raken.

Ik vind het wel prima zo. Ik had mezelf een jaar gegeven om weer lekker in mijn vel te zitten, dus ik heb nog een maand of 5. Ik merk dat ik er nu pas klaar voor ben om er weer wat meer aandacht aan te besteden.

Het gaat hier dus allemaal goed! De komende tijd ga ik proberen de balans te vinden tussen werken en privé (en tijd voor mezelf proberen te vinden) en ga ik me weer wat meer focussen op eten en trainen. Twee heel belangrijke zaken die een grote rol spelen zijn plannen en slapen. Plannen hebben we zelf in de hand, slapen helaas niet. Eerst nog even genieten van onze eerste vakantie met zijn drietjes en daarna back to reality!

Advertenties

2 gedachtes over “Hoe gaat het nu met ons?

  1. Susanne zegt:

    Wat fijn dat het zo veel beter gaat nu! En wat slaapt jullie kleine nog lekker overdag zeg. Die van ons heeft er meestal geen zin meer in, maar die slaapt ’s nachts dan weer wel goed. Fijn dat je je weer wat meer jezelf begint te voelen, ik begin ook weer redelijk mezelf te zijn al mis ik wel echt mijn “me-time”. Daar moet ik nog een balans in krijgen, om even weer op te kunnen laden. Hopelijk lukt het jou straks wel goed als je weer begint met hele dagen werken. Maar eerst nog even vakantie vieren!

    • EllenSteuten zegt:

      Dankje! Poe ja, me time is niet echt bestaand hier hoor! Dus genieten van elk half uurtje dat je kunt pakken! Denk dat we ook eens wat minder/korter moeten laten slapen overdag. Wie weet gaat ze dan ‘s nachts wel slapen. Hoewel, gisteren voor het eerst 2 dutjes ipv 3 en alsnog 8x wakker vannacht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s